Het leven mag leuk zijn.
Met elk verhaal, elke letter en elk stukje tekst wil ik een aansteker houden bij oude of nieuwe verlangens. Dromen, passies, wensen die ergens gaandeweg gedoofd zijn of diep verstopt zitten en erom staan te springen weer gevonden te worden.
Ik zou Siem niet zijn als ik naast schrijven stiekem ook een missie zou hebben. Met wat ik schrijf wil ik de wereld net een tikkie blijer achterlaten. Net dat ene beetje meer hoop, sprankeling, een glimlach. Dat mensen na het lezen zo’n glinstering in hun ogen hebben, begrijp je wat ik bedoel?
Met de wereld aan onze voeten, vergeten we soms hoe we ons eigen pad moeten volgen. Het is zo makkelijk om af te dwalen, te doen wat hoort. We hebben allemaal zo nu en dan die aansteker nodig. Of die sterretjes.
Een cheerleader.
Wat is het echte leven als je niet elke dag iets doet waar je gelukkig van wordt
Laat ik vooropstellen dat ik zelf niet de hele dag in de rondte huppel met een confettikanon in m’n kontzak, al zou m’n hart er goed voor zijn. Zelfs nu mijn eerste boek bijna in de winkels ligt, blijft de verleiding aan de deur kloppen: “Zou je niet een ‘normale’ baan kiezen? Van schrijven kun je toch niet leven? Je hebt toch ook voor van alles geleerd?”
Tsja, en misschien is dat waar. Maar wat is het échte leven als je niet elke dag iets doet waar je gelukkig van wordt?
Doen wat je leuk vindt.
Lang geleden ben ik begonnen met een account doenwatjeleukvindt. En eigenlijk doe ik dat nog steeds. Elke week, elke dag weer opnieuw kijken wat we er uit kunnen halen. Proberen, vallen en opstaan met een flikflak en een grote afzwaai;)
Het leven mag leuk zijn. Niet meer, beter of mooier. Misschien zelfs wel een tikkie minder.
Begrijp me niet verkeerd: niet alles is de hele dag heppydepeppy. Kijk maar eens om je heen. Ver weg en soms veel te dichtbij. Maar ondanks alles geloof ik dat de wereld toch bedoeld is om leuk te zijn. Niet meer, beter, mooier. Maar misschien zelfs juist wel een tikkie minder. En daar dan het geluk vinden. Gewoon in die kleine dingen waar ze het altijd over hebben, weet je wel?
Want ze hebben wel gelijk. Het zit ‘m juist in die hobby’s, in je dierbaren, de mensen om je heen, de koude ochtenden op de fiets of de warme zonnestralen op je armen. De regen en toch kunnen lachen.
En als we temidden van dat alles ons geluk en een beetje liefde voor de wereld om ons heen kunnen vinden, dan zijn we volgens mij een heel eind.
Missie
Wat dit nu met mijn missie te maken heeft? Alles eigenlijk. Om welk onderwerp het ook gaat, ik ben hier niet om de heilige graal te verkondigen, het beter te weten, te zeggen hoe het moet. Heel eerlijk, ik doe ook maar wat. Ik ben hier ook gewoon om het te proberen, uit te vogelen en bij te sturen. En te midden van dat alles hoop ik iedereen die meeleest uit te dagen om hetzelfde te doen. Probeer het, zoek je eigen weg, volg je hart. Van richting veranderen kan altijd nog.
Nog even over die cheerleader op je nachtkastje dan…
Cheerleader op je nachtkastje is ontstaan als een knipoog naar datgene waar we mee naar bed gaan en waar we mee opstaan. Wat er op je nachtkastje ligt bepaalt alles. Hoe je in slaap valt en hoe je wakker wordt. Laat het iets zijn waar je blij van wordt.
Het liefst een goed boek natuurlijk!;) Maar als dat een brug te ver is, en toch je telefoon nog naast je kussen ligt te branden, dan hoop ik dat het mijn teksten, verhalen of online berichten zijn waar je doorheen scrolt, voor dat tikkie extra geluk.