Er was eens…
Zolang ik me kan herinneren is schrijven mijn go-to-thing. Ik schreef kladblokken en schriften vol verhalen. Het liefst in alle kleuren van de regenboog. Mijn liefdestaal is by far een volgeschreven briefje of kaart (van HeyDay natuurlijk, één van de samenwerkingen waar ik als freelance schrijver super trots op ben).
Nog steeds staan mijn notities vol met ideeën en verhalen, koop ik het liefst overal een opschrijfboekje als souvenir, heb ik altijd een pen bij me en een stuk of drie leesboeken in mijn tas of op mijn telefoon waar ik in bezig ben. Waar ik ook ben luister ik naar wat anderen bezighoudt, ik zie overal een verhaal in en ik word minstens twee keer per nacht wakker met een ‘briljant’ idee. Hoezo slapen als je ook kunt schrijven?
Mijn passie voor schrijven bleef elke keer weer plop op poppen en in 2019 besloot ik mijn baan als proces- en business consultant op te zeggen. Sinds die tijd heb ik vooral veel geschreven voor anderen. Bedrijfsverhalen, blogs, her en der een column en vooral veel teksten als ghostwriter achter de schermen. Maar dit jaar komt daar verandering in, want mijn eerste eigen boek De Kersverse Moeder komt in februari uit. Woop, ik kom uit de schrijverskast!
Naast schrijven ben ik altijd in voor een nieuw idee, project of samenwerking. Ik zeg altijd eerst ja, en later pas oeps toch niet. En dat komt dan vaak vooral door gebrek aan tijd (hadden we maar een uitvinding om meer uren in de week te toveren). Ik eet liever chips dan chocola, en dan altijd met Cola Zero (als het kan, met een scheutje Malibu erin). Ik woon na veel omzwervingen sinds kort weer in die kielzoog van Rotterdam en Den Haag, samen met mijn man en dochter van 3. Met mijn voeten in het zand ben ik altijd blij. En ja, doe mij maar gewoon een handdoekje in plaats van een ligbed, in tegenstelling tot mijn man;)
Berichtjes vind ik het einde, dus stuur me die gerust. Ook als je alleen even gedag wilt zeggen.